Kruidenbuurt | Column: Over toen en nu
Column: over toen en nu...
De stukjes van Miep van Breemen "over toen" worden graag gelezen in het buurtblad van de Kruidenbuurt. Er komen blijkbaar veel herinneringen naar boven, over het leven na de oorlog, zoals school, kerk, spelen, winkelen noem maar op.
Spelen in de Kruidenbuurt
Speelgoed was er eind jaren veertig niet veel, maar wat we wel in overvloed hadden was: ruimte! De gangetjes – toen nog niet afgesloten - werden druk gebruikt voor verstoppertje, landveroveren en knikkeren. Op straat – bijna geen verkeer – kon je pintollen, britsen, stelt- en bussenlopen, tikkertje, noem maar op. Op woensdagmiddag trok de jeugd in groepen naar de hei en de vennen. Er werd 'kojboj en indiaantje' gespeeld, of riddertje met de ronde deksels van de...
De school eind jaren veertig
De school had, net als nu, veel invloed op ons dagelijks leven. De jongens gingen naar de Franciscus- en de St. Jansschool. De meisjes, ik dus, naar de St. Jozef- en Mariaschool aan de Heezerweg, nu de Zevensprong. De nonnen en juffen hadden alles stevig in de hand, van eigen inbreng was nog geen sprake. Orde en discipline waren de richtlijnen. Je moest maar eens proberen om – letterlijk – niet in de rij te lopen.Ik wil zeker niet beweren dat dit slecht was. Het onderwijs was...
De kerk eind jaren veertig
School en kerk, daar speelde het sociale gebeuren zich hoofdzakelijk af. Ons hele dagelijkse leven werd erdoor bepaald, want daarbuiten was er immers nog maar weinig. Alles was gebonden aan strenge regels en rituelen. De meeste katholieke kinderen gingen elke morgen naar de mis in de Tivolikerk om half acht. We kregen dan een kaartje als bewijs dat we er waren. Voor de gespaarde kaartjes kon je op school een heiligenprentje krijgen voor in je kerkboek of missaal. Sommigen waagden heel...
1947
In het voorjaar van 1947 kwam ik met mijn moeder en broertje in de Kruidenbuurt terecht. Het was in de tijd van de wederopbouw na de oorlog. Hoewel Eindhoven al in september 1944 bevrijd was, hebben wij moeten wachten als Limburgse evacués in Groningen, tot mei 1945. Ik had in Venlo, Arcen en later in Groningen de barre oorlogswinter meegemaakt, bij bombardementen en beschietingen moeten rennen voor mijn leven, ik was mijn vader verloren en heel veel vriendjes en vriendinnetjes, dus ik...